(η)
Σιδερένιο ὀργανο, που χρησίμευε για το μάζεμα της στάχτης στο τζάκι αλλά και για το κτύπημα των καιομένων ξύλων για το δυνάμωμα της φωτιάς.
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Πιθανόν σχετίζεται με τις τουρκικές λέξεις Καί = στάχτη και δεῖ = φτυάρι (κέλμπελ » κέλμπερ » τσέλμπιρ).
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 359.