τσίτσα

(η)

Ξύλινο δοχείο (μοιάζει με πεπλατυσμένη φιάλη) για κρασί, που αρχικά είχε ρόγα (βυζΏ) κι έτσι μπορούσαν εύκολα να πίνουν όσοι χόρευαν.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Απ’ την αρχαιοελληνική λέξη τιτθίον = μαστός. Βεβαίως, αναφέρουμε και τη σέρβικη λέξη Ιεῆκα = βυζί, η οποία ίσως είναι δάνειο απ’ την ελληνική.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 361.