Όρια Ιερής Γης Δελφικού Μαντείου (Αφορισμός Ιερομνημόνων)
Θέση: Συνοριακή γραμμή γύρω από Αράχοβα–Παρνασσό–Κίρφι (επί Μανίου Ακιλίου).
Ταυτίσεις Σ. Ασημάκη στη μαρμάρινη επιγραφή των Δελφών: Μελίας/Άκρα Μελίου -> Σκλιβινίτσα· Χαρόδρος όρος -> ρεματιά Σκλιβινίτσας· Οικοδομήματα -> Ζεμενό· Πέτρα υπό Σκιδάρεον -> Τούμπρη· Πέτρα επάνω τας οδού -> βράχια πάνω από Μάννα· Πολυανδρείον Λακώνων -> Αϊ Ταξάρχης· Πέτρα ου Τρίπους ενκεκόλαπται -> Κρεμάλα (πάνω από Γούρνα)· Λητώον υπό Κατωπουρέου -> Λιτζιρίσου (κάτω από Βλαχόλακκα)· Πέτρα Ιππόκρημνος -> Τριμιντέλια· Όρον …τεου -> Σταυρός· Όρος Κοίον -> Παλιοβούνα· Χώρα Νατεία Γεωργουμένη -> Αραχοβίτικο Λιβάδι (Πινιγούρα).
Γλωσσικό υπόστρωμα: Αρχαιοελληνικό (Επιγραφικό).
Πηγές: Μαρμάρινη επιγραφή Δελφών, C. Wescher (1868).
Σελ. βιβλίου: 59-72.
Θέση: Στενή βραχώδης κοίτη Πλειστού ανατολικά του χωριού (Ζώνη α).
Από αρχαιοελληνικά Τέμπη + ρεύμα > Τουμπρόριμα > Τούμπρη, ή από Τύρβη (συγγενές με Σύβαρις, τον μύθο της Λάμιας/Λάμνιας στον Ν. Γ. Πολίτη), ή λατ. tuber = όγκωμα.
Γλωσσικό υπόστρωμα: Αρχαιοελληνικό (ή Λατινικό).
Πηγές: Antoninus Liberalis, Edward Dodwell, Ν. Γ. Πολίτης (Παραδόσεις αρ. 805).
Σελ. βιβλίου: 139, 156-163.
Σύνοψη από τη μελέτη του βιβλίου, προς έλεγχο.
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα.