βουκράτ’

(το)

Άγριο χόρτο που χρησιμεύει για τροφή των οικόσιτων ζώων. Τ’ ὀνομά του οφείλεται στο γεγονός ότι το φυτό αυτό έχει δυνατό ριζικό σύστημα και δυσκόλευε, εκ του λόγου τούτου, το όργωμα του χώροιφιού, το οποίο γινόταν παλιά μ’ αλέτρι (εμπόδιζε, δηλεδή κρατούσε τα βόδια στο όργωμα).

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 207.