(το)
Χαρακτηρισμός για το ξίδι που έχει πολύ δριμεία γεύση.
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Σχετίζεται με τη βυζαντινή ονομασία «ὁραπέτης οίνος», που αναφέρει ο καθηγητής Φαίδων Κουκουλές, και που, ίσως, σήμαινε τον οίνο ο οποίος έχει μεταβληθεί σε ξίδι κατά το ανάλογο της αρχαιοελληνικής ονομασίας «δραπέτης κλήρος» = ο κλήρος που μπορεί να διαλυθεί (μεταβληθεΏ) σε βώλο χώματος και να μην εξαχθεί από την κληρωτίδα.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 222.