καρούτ’

(το)

Στενόμακρο ξύλινο δοχείο μέσα στο οποίο τοποθετούσαν παλιότερα τροφή (πίτουρα ή καρπούς, π.χ. κριθάρι, βρώμη) για τη διατροφή των οικόσιτων ζώων.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Είναι ίδιας ρίζας με τη λέξη καρούτα.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 239.