καταρράχτ’ς

(ο)

Η καταπακτή με την οποία επικοινώνούν τα δωμάτια του ανωγείου με τους χώρους του υπογείου ενός σπιτιού.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Απ’ την αρχαιοελληνική λέξη: καταρρακτή θύρα = θύρα που ανοίγει και κλείνει κάθετα πάνω από σκάλες.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 240.