κουκ’νάρ’

(το)

Μεγάλη συγκεντρωμένη ποσότητα, μεγάλος συγκεντρωμένος αριθμός από κάτι.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
  • «Αφήσατ’ άπλυτα τ’ ατζιά, τσ’ ἐπισ’ η μύγα κουκνάρ’»
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Μετωφορική ίσως χρήση της λέξης κουκουνάρι.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 247.