κούχτιου

(το)

Πράγμα βαρύ κι ακαλαίσθητο. Χρησιμοποιείται και μεταφορικά στη φράση: «Κάθιτ’ σα κούχτιου».

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 259.