(η)
Το πρόχειρο μέσο (συνήθως κομμένος κορμός μικρού δένδρου με τα κλαδιά του ή κομμένος θάμνος) που μπαίνει από τους τσοπάνηδες για να κλείσει η δίοδος προς ή από το μαντρί, έτσι ώστε να μην μπορούν, ανεξέλεγκτα, να μπούν ή να βγουν αντίστοιχο τα πρόβατα, και μεταφορικά το οικονομικό χρέος προς κάποιον.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
- «Βάλι μουρέ τ’ν αμπουριά, να μη βγουν όξου τα ζουντανά»
- «Ἐχει αμπουριές να κλείσ’ αυτός! Χρουστάει τα μαλλιουτσιφαλά τ’»
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
«Δόσι μ’ καμιά πιντάρα απ’ αυτά π’ μ’χρουστάς να κλείσου κατά αμπουριά».
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Φαίνεται ότι προέρχεται από το στερητικό «α» και την αρχαιοελληνική λέξη πόρος = πέρασμα, διάβαση αλλά: και «μέσα και τρόποι», πόροι, εισοδήματα (στον πληθυντικό αριθμό). Στο Δαδί η λέξη αμποριά σημαίνει χωμάτινο εμπόδιο για αλλαγή της πορείας ποτιστικού νερού.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
ΣΕ ΧΡΗΣΗ ΕΠΙΣΗΣ
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 190.