λαλατζίτα

(η)

Το υδαρές (έφλου) ζυμάρι.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
  • «Τόκαμις λαλατξίτα του ζ’μάρ’ τσι δε φουρνίζξιτ’»
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Προέρχεται απ’ την αρχαιοελληνική λέξη λαλάγγη Ξ λάγανον = λεπτό και ευρύ πλακούντιο από αλεύρι και λάδι (τηγανίτο)).
ΣΕ ΧΡΗΣΗ ΕΠΙΣΗΣ

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 262.