ανάδουσ’

(η)

Η ψυχική ταραχή. η έντονη αγωνία για κάποιο ζήτημα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
  • «Πιρίμινα, πιρίμινα δε ’ρχόταν. Μ’ ἐπιασ’ ανάδουσ’»
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Απ’ την αρχαιοελληνική λέξη ἀνάδοσις που μεταξύ άλλων σημοίνει: έκρηξη, εξόρμηση.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 191.