μ’τάργια

(τα)

Εξάρτημα του αργαλειού με τη βοήθεια του οποίου μετακινούνται τα νήματα τοῦ στημονιού για το σχηματισμό διόδου, ώστε να περνάει η σαΐτα.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Απ’ την αρχαιοελληνική λέξη μίτος (υποκοριστικό μιτάριον).

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 289.