(τα)
Εξάρτημα του αργαλειού με τη βοήθεια του οποίου μετακινούνται τα νήματα τοῦ στημονιού για το σχηματισμό διόδου, ώστε να περνάει η σαΐτα.
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Απ’ την αρχαιοελληνική λέξη μίτος (υποκοριστικό μιτάριον).
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 289.