σαλιβάρου

(η)

Η γυναίκα που δεν προσέχει την εμφάνισή της και την ατομική της καθαριότητα, και κατ’ επέκταση η αξιοκαταφρόνητη γυναίκα.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Πιθανόν σχετίζεται με τη λέξη σαλβάρι(αρχαιοελληνικό σαράβαρον) είδος πλωτειάς βράκας (μάλλον άκομψης) που φορούσαν οι γυναίκες της ανατολἠς. Πιθανόν όμως να σχετίζεται με τη λατινική λέξη «αἰἰνατίις = σιαλώδης. Στην περίπτωση αυτή η λέξη σαλιβάρου θα χαρακτήριζε αρχικά τη σαλιάρα – μυξιάρα και κατ’ επέκταση τη βρώμικη γυναίκα.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 326.