σαρτσ’νούρ’

(το)

Στριμμένο σακί τρίχινο ή δερμάτινο που έμπαινε στα παλιά. λιοτρίβια κοντά στην περιοχή σύνθλιψης του ελαιόκαρπου, προκειμένου να εμποδίσει την εκροή της ελαιώδους μάζας στο γύρω χώρο. Έτσι, στα παλιά λιοτρίβια της Αράχοβας ακουγόταν συχνό η απειλητική φράση, για: κάποιον που δεν συμπεριφερόταν καλό: «Κάτσι καλά (η δούλιψ’ σουστά), γιατ’ θα αρπάξου του σαρτσ’νούρ’».

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Η λέξη αυτή πρέπει μάλλον να σχετίζεται με τη βλάχικη σάρτσα = το ένα μέρος φορτίου, η λεγόμενη μεριά (και κατ’ επέκταση το σακί). Η τελευταία αυτή λέξη προέρχεται απ’ τη λατινική 5ΩΓΟΙΠΩ ΞΞ φορτίο, βάρος.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 329.