σειτό

(το)

Το παιχνίδι (συνήθως κοριτσίστικο), στο Οποίο ο παίκτης/παίκτρια πρέπει, με το ένα πόδι σηκωμένο απ’ το έδαφος, να ισορροπεί, να προχωράει και να κλωτσάει με επιδεξιότητα την αμάδα του/της, χωρίς να πλοακώνει αυτός/αυτή και η αμάδα του/της τις γραμμές ορθογωνίου κάναβου που χαρασσόταν από πριν στο έδαφος. Στην προσπάθεια αυτή ο παίκτης/παίκτρια μοιάξει να σείεται και να δονείται πάνω από τον κάναβο του παιχνιδιού.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Πιθανόν λοιπόν η λέξη σειτό να προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη σειστός. -ή. -όν = αντός που σείεται.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 331.