(τα)
Τα δύο μπροστινά άκρα του σφάγιου (αρνιού ή κατσικιού), που κόβονται και τοποθετούνται σε ορισμένη απόσταση για να κλείσουν «εν εἴδει» σταυρού τη σχισμή της κοιλιάς του σφάγιου.
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 341.