τρικλιάρ’κου

(το)

Χαρακτηρισμός για το ανήσυχο κι άτακτο παιδί που πέφτει εδώ, σηκώνεται εκεί και δεν ησυχάζει καθόλου.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
  • «Αυτά τα παλιόπιδα, τα τρικλιάρ’κα, κάμαν ούλις τς ζημιές σήμιτρα»
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Απ’ το ρήμα τρικλίζω.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 355.