άταλους

(ο)

Αυτός που δεν έχει τη συνήθη κανονική ανάπτυξη, ο αδύναμος – άμεστος.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
  • «Αυτό του πιδί είνι ντιπ άταλου. Δε προυκόβ’ ουλότιλα»
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Απ’ την αρχαιοελληνική λέξη ἁταλός -ή -όν = τρυφερός, λεπτός, νεανικός, απαλός.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 202.