β’τίνα

(η)

Πιθάρι λαδιού.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Απ’ την αρχοποελληνική λέξη βυτίνη η πυτίνη = λωγήνι καλυμμένο με πλέγμα ιτιάς η λυγαριάς.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 208.