γούλη

(η)

Ο φάρυγγας, ο λοιμός και κατ’ επέκτοση το πάνω (στενό) μέρος της γιδιάς (ασκί από γιδοτόμαρο), επειδή το μέρος αυτό του δέρματος προέρχεται απ’ το λαιμό της γίδας. Η προηγούμενη φράση λέγεται για όσους σπατάλησαν (έφαγαν ἄσκοπο) το βιός τους.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
  • «Αυτός τα πέρασ’ ούλα απ’ τ’ γούλη, δεν άφ’ σει τίπ’ τα. Ἔμ’ νι αγλιά καθιρ’σμένη»
  • «Βάλι τ’ γούλη μι προυσουχή στη β’τίνα, να μη χυθεί του λάδι απόξου»
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Προέρχεται απ’ τη λατινική λέξη ρα, ἅε = οισοφάγος, φάρυγγας, λαιμός.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
ΣΕ ΧΡΗΣΗ ΕΠΙΣΗΣ

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 215.