(το)
Παραδοσιακή ποικιλία σιταριού που πήρε τ’ όνομά της απ’ το γεγονός ότι το εν λόγω σιτάρι το θέριζαν δυο μήνες, αφότου το έσπερναν. Το σιτάρι αυτής της ποικιλίας ήταν ιδανικό για την Αράχοβα, δεδομένου ότι οι ζευγίτες του χωριού το έσπερναν σε μεγάλο υψόμετρο, στο Λιβάδι, κι επομένως ο παράγων χρόνος για την ωρίμασή του ήταν καθοριστικός.
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 221.