ζαμπούνης

(ο)

Ο αρρωστιάρης, ο καχεκτικός. Χρησιμοποιείται και στη βλόχικη διάλεκτο.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Προέρχεται απ’ την τουρκική λέξη Ζεβυπ(και Ζάδηη) = αδύνατος, ισχνός.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 225.