καζάκα

(η)

Ανοιχτό ξύλινο φορείο με χερούλια στις ἀκρες του, για να μεταφέρεται από δυο άτομα. Χρησίμευε παλιότερα για μεταφορές, σε μικρές αποστάσεις, Ὀλικών με μεγάλο βάρος, π.χ. λιθαριών.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Πιθοινόν προέρχεται απ’ την τουρκική λέξη Καζίζ- = πάσσαλος, παλούκι επειδή η υποτυπώδης καζάκα αποτελείται από δυο μακριά ξύλα πάνω στα οποία σκουμπούσαν παλιότερα βαριά φορτία για μεταφορά και στη συνέχεια αυτή εξελίχθηκε με τον καιρό σε ξύλινο φορείο με πάτο.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 231.