κατάπλασμα

(το)

Φάρμακο σε πολτώδη σύσταση τυλιγμένο σε πανί; που τοποθετείται σε πάσχον μέρος, για ανακούφιση απ’ τον πόνο, το οποίο παρασκευόζεται συνήθως από κάποιο σπόρο π.χ. σιναπιού. Λέγεται και στη φράση (ένα είδος κατάρας): «Μαζεύ;, μαζεύ’ ου άχρηστούς τσι δε δίνει σε κανένα φτουχό. Στου τέλους θα τα βάλει κατάπλασμα».

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 239.