κουντόκουρου

(το)

Χοντρό κλαδί δένδρου, που κόβεται σε μικρά κομμάτια, ώστε να μπορούν να φορτωθούν στο ζώο. Χρησιμοποιείται και μεταφορικό: στη φράση: «Έμ νι κουντόκουρου» Ξ Ἔμεινε στώσιμος, κόπηκε, απορρίφθηκε.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 253.