(ο)
Το κοίλωμα που σκάβεται στο έδαφος για την κατάσβεση του ασβέστη. Επίσης σημαίνει τη θέση όπου μια ομάδα ανθρώπων ανάβει φωτιά για να ψήσει ένα αριθμό σφαγίων (αρνιών ή κατσικιών) την ημέρα του Πάσχα ή την ημέρα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου. Η ονομασία αυτή για το χαρακτηρισμό της θέσης ψησίματος οφείλεται στο γεγονός ότι, τα παλιότερα χρόνια οι τσοπάνηδες, όταν ήθελαν να ψήσουν κάποιο σφάγιο μέσα στο δάσος, προκειμένου ν’ αποφύγουν τον κίνδυνο πυρκαγιάς, έσκαβαν λάκκο μέσα στο έδαφος κι εκεί άναβαν την απαραίτητη φωτιά. Ακόμη κι οι ληστές, που έκλεβαν αρνιά ή κατσίκια τα έψηναν σε λάκκους, τους οποίους σκέπαζαν κατάλληλα για να μην αποκαλυφθεί η κλεψιά τους.
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 261.