(το)
Η λέξη αυτή αρχικώς σήμαινε, στην Αράχοβα, το περίεργο στην όψη εργαλείο του μελισσοκόμου, το οποίο χρησίμευε για το κάπνισμα των μελισσών. Αποζτελείτο από ένα χαρακτηριστικό χωνί, το οποίο προσαρμοζόταν πάνω σε μια βάση, η οποία μπορούσε να συμμπιεστεί και να αποσυμπιεστεί, ώστε να βγει απ’ την κορυφή του χωνιού, όπου υπήρχε οπή. κατά κύματα ο καπνός που παραγόταν από ειδικό καιόμενο υλικό, το οποίο έμποινε μέσα στη συσκευή.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Χωρακτηριστικό αυτής της στολἠς ήταν το μαύρο τριγωνικό καπέλο εν εἶδει χωνιού που σκέπαζε την κεφαλή των μεταμ-
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Τελικώς, στην Αράχοβα η υπόψη λέξη κατάντησε να σημαίνει (μεταφορικά) κάθε περίεργο πράγμα που σου προκαλεί αποστροφή και φόβο. Η ονομασία αυτή πιθανόν να προέρχεται απ’ την ιταλική λέξη Βαυπα (μποούτα) που σημαίνει το ντόμινο, δηλαδή τη μαύρη στολή που φορούσαν οι μεταμφιεσμένοι στην Ιταλία και στην Ελλάδα παλιότερα, στην Κέρκυρα (όπως προκύπτει από το χρονικό του Γάλλου πρόξενου Απάτε Ωτασσθί 5αίπ! = δαυμνοτ στα τέλη του [Η’ αιώνα: βλέπε έργο του Κυριάκου Σιμόπουλου «Ξένοι Ταξτδιώτες στην Ελλάδα 1700-1800» τόμος Β.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 281.