(οι)
Εξάρτημα αργαλειού (σιδερένιος πήχυς πεπλωτυσμένος με δοντάκια στις άκρεςεν είδει νυχιού, που χρησίμευε παλιότερα στις υφάντρες για να κρατιέται τεζαριστό το λεπτό υφαντό στον αργαλειό).
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Προέρχεται απ’ τη λατινική λέξη ππρα]α, ἅε = νύχι, οπλή.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 303.