παρχάλι

(το)

Κάθε τι που προεξέχει από κάποιο κορμό Ἡἡ επιφάνεια π.χ. μικρό κλαδί δέντρου («κόψι αυτό του παρχάλι π’ αμπουδάει»), κρεμαστάρι που προεξέχει από κάποιον τοίχο («κρέμασ’ του σκτι σ’ απουφτό του παρχάλι» ).

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Πιθανόν σχετίζεται με την πρόθεση παρά και την αρχαιοελληνική λέξη χηλή που σημοίνει οπλή ζώου, νύχι πτηνού, δαγκάναω κάβουρα, αλλά και κάθε προεξοχή προς τη θάλωσσα η σύμπλεγμα βράχων που προεξέχουν από κάποιο βουνό εν είδει προπυργίου.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 309.