σάμψαλου

(το)

Αδύναμος, ανήμπορος, καταβεβλημένος – σωστό ερείπιο.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Πιθανόν σχετίζεται με την αρχαιοελληνική λέξη σῆψις (δωρική σᾶψις) Ξ σάπισμα, φθορά, κατάπτωση.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 326.