σίβιου

(το)

Χαρακτηρισμός μαλλιού προβάτου που δεν είναι πονόχρωμο (άσπρο), αλλά έχει ανάμεσά του και τούφες μαύρου ή γκρίζου χρώματος, και γιαυτό δεν – ταν πρώτης ποιότητας.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
  • «Αυτά τα μαλλιά είνι σίβια, δε κάνι για τη δ’ λειά π’ τα θέλου»
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Σχετίζεται με τη βλάχικη λέξη σίβου = τεφρώδης, σταχτής.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 332.