στριφτάρ’

(το)

Κοντό, λεπτό και γερό ξύλο, λίγο κεκαμμένο, με τρύπες που μπαίνει στην εσοχή του αντιού τοῦ αργαλειού (στο οποίο τυλίγεται το υφάδι), και χρησιμεύει στη στερέωση του αντιού με τη βοήθεια πίρου.

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 344.