(η)
Η κότα που έχει φαλακρό λαιμό. Αντίστοιχω ταρκάσ’κου είναι το πετεινάρι με φαλακρό λαιμό.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
- «Α ρε ταρκάσ’κου πΛί ζημιές π’ κάν’ς’»
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Όταν αυτά τα πτηνά έμπαιναν σε απαγορευμένους χώρους του σπιτιού (π.χ. κήπο, μέρη, όπου ξηραίνονταν καρποί κ.λπ.) κι έκαναν ζημιές, τότε οικούγονταν απ’ τις νοικοκυρές φράσεις όπως; Λέμε π.χ. ταρκάσα την κακότροπη γυναίκα («Αυτή η ταρκάσα φταίει για ούλα»), ταρκάσ’κου το ζημιάρικο παιδί.
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Πιθανόν, οι υπόψη λέξεις σχετίζονται με τις αλβανικές: [εΓ = ξηραίνω και Κασπρ = τούφα από φτερά στο κεφάλι. Αυτό οδήγησε με τη σειρά του στο να χαρακτηρίζονται (μεταφορικά) κι οι ζημιάρηδες και τζαναμπέτηδες άνθρωποι με τις παραπάνω λέξεις.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 348.