φαγιάρ’

(το)

Η λίγη σοδειά σε κάποιο αγροτικό προϊόν (π.χ. λάδι, όσπρια), που φτάνει να καλύψει μόνον τις ετήσιες ανάγκες της οικογένειας και δεν περισσεύει για πούλημα ή ανταλλωγή.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
  • «Φέτους δεν πήγι καλά η χρουνιάγια τίς ιλιές. Βγάλαμ’ μόνου του φαγιάρ’»

Πηγή: Στάθης Ασημάκης, «Αράχωβα – Τοπωνυμιολογικά και άλλα», β΄ έκδοση, Αθήνα 2006. Δημοσιεύεται με γραπτή άδεια του συγγραφέα. Σελ. 365.